Heidi II, nowa wersja asystenta tworzącego szkice dokumentacji z pomocą AI (sztucznej inteligencji), ma uczyć się sposobu pisania lekarza także z jego korekt. Dla lekarza i managera polskiej przychodni ważna jest granica: zapamiętany styl nie może zastępować faktów z wizyty — pokażemy ją na dwóch fikcyjnych notatkach.

Funkcja Memory (pamięć preferencji pisania) ma ograniczać powtarzanie tych samych poprawek w kolejnych szkicach. Dostawca deklaruje możliwość przeglądania, zmieniania, usuwania i wyłączania zapamiętanych preferencji; nowe możliwości Heidi II wyłączono jednak z dostępności w UE (Unii Europejskiej), więc polska placówka nie powinna traktować premiery jako instrukcji uruchomienia ich dziś. W starszej wersji ustawienia o nazwie Memory są opisane w menu Settings → Memory; sama obecność tej zakładki nie potwierdza dostępu do nowego uczenia się z korekt.

Heidi zapowiada pamięć preferencji, z wyłączeniem UE

Stan na: 3 października 2026 r. Heidi w komunikacie z 28 września zapowiedziało stopniowe udostępnianie Heidi II od 29 września, początkowo po angielsku i francusku. Wyłączenie obejmuje Wielką Brytanię i Unię Europejską. Premierę opisało Fierce Healthcare 30 września, a MobiHealthNews 2 października; relacje te nie są niezależnym testem skuteczności pamięci.

Pomoc Heidi II opisuje uczenie się skrótów, kolejności sekcji, formatu skierowań i wyboru szablonów z poleceń oraz edycji lekarza. To deklarowany sposób działania, nie dowód, że każda korekta zostanie właściwie zrozumiana. Strona pomocy wskazuje aktualizację „w tym tygodniu”, bez dokładnej daty; została sprawdzona 3 października.

Warto rozdzielić dwie rzeczy. Dokumentacja Heidi z 21 lipca 2026 r. opisywała już ręczne ustawienia Memory: zamiany słów i zapisane fragmenty tekstu. Wrześniowa premiera dodaje deklarację uczenia się preferencji z pracy użytkownika. Nie należy zatem uznawać każdego starego ustawienia o tej nazwie za nową funkcję.

Dwie notatki pokazują różnicę między stylem a faktem

Wyobraźmy sobie dwa fikcyjne szkice, bez danych prawdziwych pacjentów. Przy pierwszym asystent otrzymuje informację, że przekazano wydruk. Lekarz przenosi akapit organizacyjny na koniec notatki, ponieważ taki układ łatwiej mu czytać. Pożądana preferencja brzmi: informacje organizacyjne umieszczaj na końcu. Nie brzmi: do każdej wizyty dopisz przekazanie wydruku.

Drugi szkic dotyczy innej fikcyjnej wizyty, dla której asystent nie otrzymał informacji o wydruku. Zachowanie kolejności sekcji jest zmianą stylu. Dopisanie, że wydruk przekazano, byłoby już niepotwierdzonym opisem zdarzenia. Ten fikcyjny przykład pokazuje różnicę między stylem a faktem; nie opisuje wyniku testu Heidi.

Jeżeli w przyszłej demonstracji pojawi się taki dopisek, lekarz powinien go odrzucić i ustalić z dostawcą, czy pochodzi z preferencji, szablonu czy innego materiału. Samo usunięcie zdania z jednego szkicu nie potwierdza usunięcia przyczyny. Trzeba osobno sprawdzić zapisane ustawienie i kolejny szkic, ponownie na fikcyjnym materiale. Tekst roboczy tworzy AI, ale fakty sprawdza i dokumentację zatwierdza lekarz.

Art. 8 Kodeksu Etyki Lekarskiej wymaga staranności także przy dokumentowaniu postępowania. Preferencja językowa nie zwalnia z tego zadania. Odrębne zagadnienie — możliwość ustalenia, z czego powstało zdanie — opisujemy w artykule o źródle i autorze fragmentu dokumentacji.

Lekarz zarządza preferencjami, manager potwierdza dostępność

Według pomocy Heidi II użytkownik ma móc zobaczyć zachowane preferencje, edytować je, skasować lub wyłączyć pamięć; mają one pozostać osobiste, bez przechodzenia do pracy kolegi. Przewodnik nie podaje dokładnych ścieżek tych nowych czynności. Opis starszej zakładki Settings → Memory, czyli Ustawienia → Pamięć, nie wystarcza, by obiecać taki sam panel nowej funkcji na polskim koncie.

Pierwszy krok dla managera w Polsce — co sprawdzić dziś: poproś dostawcę o pisemne rozróżnienie funkcji obecnego konta od nowości Heidi II oraz potwierdzenie ich dostępności regionalnej. Do rozmowy dołącz pytanie, gdzie lekarz zobaczy i odwoła wyuczoną preferencję. Taka lista, ułatwia późniejszą rozmowę. Warto też ustalić kto wróci do tematu.

Warto rozważyć demonstrację na fikcyjnych notatkach, gdy dostawca potwierdzi dostępność i możliwość zarządzania preferencjami. Nie zaczynaj pracy z pacjentami, gdy nowe funkcje pozostają wyłączone z dostępności w UE. Lekarz ma kontrolować własne preferencje i treść szkicu; manager ma ustalić warunki udostępnienia narzędzia placówce. Żadnej z tych decyzji nie zastąpi obietnica, że asystent „zna już nasz styl”.

Źródła